De geschiedenis van de katholieke arbeidersbeweging in Bocholtz gaat terug tot 1903, toen de plaatselijke afdeling van de Limburgse RK Volksbond werd opgericht. De eerste voorzitter was L.H. Vliegen, de eerste secretaris Jos. Grooten. Meteen na de oprichting telde de afdeling Bocholtz 90 leden. De Volksbond had tot doel de geestelijke en materiële belangen van katholieke arbeiders en kleine neringdoenden te behartigen.
In 1911 werden de Volksbond en de plaatselijke afdelingen omgevormd tot de Limburgse RK Werkliedenbond. Dit was een zogenaamde standsorganisatie, waarvan alleen arbeiders lid konden worden. De Werkliedenbond, die zoals zijn voorganger vele plaatselijke afdelingen kende, overkoepelde een veelheid aan activiteiten en organisaties op geestelijk en sociaal gebied. Het doel was de katholieke arbeidersbevolking van de wieg tot het graf te begeleiden, te ondersteunen en te verzorgen.
Na de Tweede Wereldoorlog werd de Werkliedenbond, die tijdens de bezetting was opgeheven, heropgericht, nu onder de naam Katholieke Arbeidersbeweging (KAB). Ook nu weer waren er allerlei plaatselijke afdelingen, zoals in Bocholtz.  Binnen de KAB verschoof het zwaartepunt van de activiteiten geleidelijk van standsorganisatiewerk naar vakbondswerk, naarmate de overheid zich meer en meer zelf met de verzorgingsstaat ging bemoeien.