Societe de Ste Cecile.
a Notre Dame
Maestricht.
1854.
Het vaandel vertoont sterke gelijkenis met de vaandels van Orphée Houthem en het vaandel van Zangkoor St. Cecilia Simpelveld.
Neogotisch drapeau van het kerkkoor van de Onze-Lieve-Vrouwe-kerk, Maastricht, 1854 (de kerk werd pas in 1933 tot basiliek verheven). Opschrift: Societe de Ste Cecile a Notre Dame, Maestricht 1854. De centrale figuur, in verhoogd zilverborduurwerk, is de patroonheilige met lier en palmtak omzoomd door wijnranken.
Kerkkoren begonnen vanaf ca. 1850 steeds vaker de naam van St. Cecilia te voeren, een trend die later door harmonie-orkesten werd gevolgd. Er is in Duitsland zelfs sprake van een ‘Ceciliabeweging’. In Limburg vormen de kerkkoren een overlapping tussen de religieuze cultuur en de vrijetijdscultuur.
Word Count: 86