Eugène Jacques Willem Quanjel werd geboren op 18 december 1897 te Heerlen. Na de lagere school studeerde hij vanaf 1910 t/m 1912 aan het seminarie te Rolduc. Sinds 1914 is hij actief als kunstenaar. Hij rondde de opleiding af als architect. In 1925 trad hij in dienst bij de Staatsmijnen in Limburg als aankomend tekenaar bij de bouwafdeling. Na het behalen van de nodige diploma’s begon Quanjel als tekenaar bij de Oranje Nassau I. Een tijd later werd bij de Staatsmijnen een bouwkundig tekenaar gevraagd en Quanjel solliciteerde voor de tweede keer maar nu met de juiste diploma’s. Hij schopte het tot bouwkundig hoofdopzichter. Hij was de ontwerper van o.m. de cokesfabriek van de mijn Maurits te Geleen en ontwierp beambten- en mijnwerkerswoningen te Kerensheide. In 1943 kreeg hij de artistieke leiding van de bouwafdeling en richtte voor DSM tentoonstellingen in te Brussel, Antwerpen en Nijmegen.
Daarnaast kreeg hij al gauw opdracht tot het uitvoeren van alle voorkomende artistieke werkzaamheden. Hij bouwde het station te Geleen en tal van decors voor de Zuid-Limburgse opera. Hij vervaardigde glas-in-lood vensters voor de kerk van Mariarade; standbeelden van zijn hand, vooral Barbarabeelden, bevinden zich door heel Limburg. Vaak ging het hierbij om opdrachten van buitenaf die via de Staatsmijnen uitgevoerd werden.
Quanjel werd een uitzonderlijk veelzijdige kunstenaar: schilder, beeldhouwer en glazenier. Als schilder had hij zich toegelegd op landschappen, portretten, stadsgezichten en bloemen. Op 4 januari 1963 ging hij met pensioen bij de Staatsmijnen maar zijn schildershobby bleef hij verder uitoefenen. Op 30 april 1992 kreeg hij de eremedaille in goud in de orde van Oranje Nassau voor al zijn verdienstelijk werk. Eugène Quanjel overleed op 12 maart 1998 in de gezegende leeftijd van 100 jaar te Heerlen.
(Wim Douven, archivaris van de Kon. Schutterij St. Lambertus, Oirsbeek)